Wat een verschrikkelijk noodweer hebben wij gehad gisteravond. Nadat ik het verhaaltje van gisteren geschreven had en daarin vertelde dat het regende en onweerde, ging het pas echt los. Op een gegeven moment schenen we met de zaklamp naar buiten en stond alles blank voor de camper. Ons opstapje stond bijna tot de rand onder water en de slippers die we buiten hadden laten staan waren gaan varen. Bij het licht zagen we pas echt wat een ravage de regen had aangericht. een grote modderpoel en de weg waarover wij gisteren op dit plekje aan zijn komen rijden is veranderd in een grote stenenmassa met kuilen van minsten drie meter diep langs de randen. Hier konden wij niet meer overheen weer naar de openbare weg. Het was sowieso geen optie om te gaan rijden want we waren bang dat we dan vast kwamen te zitten in de modder en dan nog veel verder van huis waren. We zijn eerst maar eens gaan kijken of we een van de twee overige wegen zouden kunnen bereiken zonder vast te komen zitten. De weg vlak bij ons was helaas geen optie, hiervoor moesten we door hele diepe kuilen. een heel stuk achter ons is ook nog een weg maar dan zouden we achteruit moeten rijden, ook niet fijn in de modder met alle risico’s van dien. Uiteindelijk hebben we besloten om een paar uur af te wachten, inmiddels scheen de zon weer dus misschien zou het wel snel opdrogen. Na een paar uurtjes zagen we een redelijk stevig stuk waar we zouden kunnen keren, vandaar dan door de lage struikjes richting het grindpad (kijk het filmpje). Dat is ons gelukkig gelukt. Pffft wat een opluchting. Achteraf is het een leuk avontuur maar als je er middenin zit is het toch wat minder. We waren wel vlak bij een dorp en hadden net boodschappen gedaan dus we zouden niet omkomen van de honger en dorst maar toch… André heeft een filmpje gemaakt van de ellende die we aantroffen toen het licht werd. Het duurt wel wat lang maar je kunt altijd doorspoelen of stoppen natuurlijk. Toen we eenmaal onderweg waren ging het richting Albanië, ons doel was camping Ecuador, daar lazen we goede reviews over en het is niet al te ver rijden. Ik wilde eigenlijk graag naar Ksamil maar we wilden geen risico lopen dat we weer in dezelfde situatie terecht zouden komen als afgelopen nacht, de weersvoorspellingen zijn helaas niet al te best voor de aankomende tijd. En camping Ecuador heeft verharde plaatsen, dat is wel zo veilig. Ksamil moet dus wachten tot een volgende keer. Op de wegen kon je ook wel de ravage zien die aangericht is, dat was wel bijna overal alweer opgeruimd, op sommige plaatsen waren ze nog bezig met grote schuivers om alle modder, takken en stenen aan de kant te schuiven. De grensovergang naar Albanië ging trouwens verrassend snel, wel even wat anders dan toen we Griekenland in gingen. Ons volgende doel hangt een beetje af van het weer maar dat zien we overmorgen wel, morgen blijven we hier nog een dag om de stad te bezoeken, moet een drukke toeristische plaats zijn en daar houden wij wel van op z’n tijd.
