Eindelijk hebben we dan toch een loppis bezocht. Loppis is Zweeds voor rommelmarkt, vlooienmarkt of garageverkoop. Op het moment dat we wisten dat we naar Zweden gingen zei André al dat hij in ieder geval een loppis wilde bezoeken. Deze loppis is niet heel groot (gelukkig) maar ze hebben wel Heel Veel Rommel…. gelukkig niets naar André’s gading al moest hij zich wel inhouden. Dit kunnen we in ieder geval van ons lijstje strepen.
Na de loppis rijden we richting Svenstavik, hier gaan we de Hoverbergsgrottan bezoeken. In het boek heb ik het volgende gevonden: Via een trap kunnen bezoekers 12 meter afdalen naar een voorkamer. Van daar leiden steeds steilere treden naar de 20 meter hoge holte van de grot. De verlichting daar beneden is bijzonder sfeervol: al meer dan 10 jaar worden delen van de grot verlicht met lampen in verschillende kleuren. Mmmm, die kleuren lampen zijn groen en rood, op de foto ziet het er nog een beetje uit maar in het echt leek het nergens naar… en sfeervol, nou ja, echt niet! Het leek echt nergens naar. Jammer van onze zeven euro p.p. met een half uurtje waren we uit en thuis. En dan moesten we ook nog 200 meter klimmen om bij de ingang van de grot te komen (ik denk dat dat de meeste tijd heeft gekost). Dat was nog de grootse en mooiste uitdaging. Maar goed, we waren weer even van de straat.
Na dit spektakel zijn we naar een overnachtingsplekje gereden, dat vonden we in Vemdalen bij een skipiste. Niet echt bijzonder maar prima voor de nacht.