We zijn nog een paar dagen extra hier in Los Baños de Fortuna gebleven. (Een kleine oase in het midden van nergens – dit is de beste manier om het kuuroord Los Baños de Fortuna te beschrijven met zijn wereldberoemde, geneeskrachtige thermale bronnen. Senioren slenteren in badjassen door de straten terwijl de ondergaande zon het dorp met zijn vele palmbomen baadt in een heerlijk gezellig avondlicht.) We staan op een heerlijk plekje en de temperatuur is precies zoals wij van Spanje gehoopt hebben. Wel hebben we de camper even verzet om de zonnepanelen hun werk te laten doen, zo konden we de fietsaccu’s even opladen. Gisteren zijn we met onze buurtjes een rondje gaan fietsen. Althans dat was de bedoeling want na een paar kilometer gaf de ondersteuning van André’s fiets het op. Vorig jaar gebeurde dat ook al keer en toen dachten we dat het kwam omdat we toen heel steil omhoog gingen. Ook nu stijgen we flink maar over een lange afstand dus veel minder steil. Het rare is dat als de accu van de fiets even uit is de ondersteuning het weer even doet. Nadat de ondersteuning het een paar keer opgegeven heeft, geven wij het ook op en kiezen voor de snelste weg terug naar de camper. Onderweg stoppen we nog even om bij een cafeetje iets te drinken en daarna fietsen we de laatste kilometers terug. Om de beurt geven we de fietser (soms André, soms ik) met de weigerende ondersteuning een duwtje in de rug en zo komen we toch zonder hele grote problemen weer terug bij de camper. André maakt het een en ander schoon aan de fiets en na een proefrondje lijkt hij het weer te doen. We stappen toch nog een keertje op de fiets om in Fortuna, zo’n drie kilometer verderop te gaan lunchen. Samen met de buurtjes hebben we bedacht om in een echt Spaans restaurantje te gaan voor een “menu del dia” (oftewel menu van de dag). Dat werd nog een hele belevenis, de ober die alleen Spaans spreekt doet alle moeite om ons duidelijk te maken waaruit het menu del dia dan wel bestaat. Met een hoop gedoe zijn we eruit en krijgen twee van ons uiteindelijk linzensoep, de andere twee spaghetti als voorgerecht, daarna krijgen we drie entrecotes de vierde laat erg lang op zich wachten maar komt uiteindelijk toch. Ondertussen krijgen de ober en de barman het met elkaar aan de stok en vliegen de borden over de bar met veel lawaai en scherven tot gevolg. Spannend hoor! Ook een dessert en een drankje horen nog bij het menu del dia. Al met al hebben we redelijk lekker gegeten en behalve door de lucht vliegende borden hebben we geen bloedende verwondingen bij de ruziezoekers gezien. Je maakt wat mee soms. Helaas geeft de fiets van André het op de terugweg toch weer op maar bij nader onderzoek blijkt er ook nog een soort rubberen ring met magneetjes los te zitten en niet goed langs de sensor te draaien. Na een flinke proefrit lijkt dat echt het euvel te zijn, ons plan om een via verde te gaan fietsen laten we maar even varen. Omdat het morgen heel mooi weer dreigt te worden, 23 graden en geen wolken blijven we nog maar een dag te genieten van de warmwaterbaden. Vanmorgen zijn we dus al op tijd naar het zwembad gelopen en hebben daar genoten van het heerlijke weer. Na de lunch is André weer een poosje gegaan en heb ik bij de camper in het zonnetje heerlijk zitten lezen. ’s Avonds gaan we samen nog een keer lekker badderen, we krijgen er (bijna) geen genoeg van. Wat we morgen gaan doen…. we hebben nog geen idee, je leest morgen wel of we nog een dag gebleven zijn of toch maar weer de camper gestart hebben voor het volgende avontuur.
