Alweer vroeg dag vandaag, om 09.30 uur vertrekt de boot naar Marokko. We moeten een uur eerder in de haven aanwezig zijn. Nu is die haven niet heel ver hiervandaan maar we willen geen enkel risico nemen en starten de camper exact om 07.30 uur, dat is vroeg hoor! We zijn dan ook al voor acht uur in de haven….. Dan begint het lange wachten. 09.30 uur verstrijkt zonder dat er ook maar iets gebeurt er is ook in geen velden of wegen een boot van AML (Africa Morocco link) te zien. Na uren wachten komt dan eindelijk de boot in zicht en om 11.15 uur vertrekt de boot dan eindelijk uit de haven. Ons Afrikaanse avontuur is begonnen. De zee is gelukkig heel rustig en we zitten lekker buiten in het zonnetje, maar niet voor we aan boord eerst ons paspoort af hebben laten stempelen. Eenmaal aan de overkant ging het afrijden van de boot lekker vlot. We sloten aan in de rij voor de scanner. Iedere auto werd hier gescand en de auto papieren werden hier gecontroleerd. Na de scan richting douane, hier werd het paspoort van degene op wiens naam de auto staat en het kenteken (opnieuw) gecontroleerd. We kregen hier een bewijs je dat we de auto ingevoerd hebben, dat bewijs moet je overleggen als je het land weer verlaat. Heb je dat bewijs niet dan krijg je de auto niet mee! Bij de volgende controlepost werd nog een keer het kenteken gecheckt. Alles bij elkaar een zeer tijdrovende toestand. Maar het kan nog veel erger, terwijl wij staan te wachten zien we verschillende Marokkaanse busjes staan, die helemaal afgeladen vol zitten tot en met een gigantisch pak spullen op het dak, die moeten alles uitpakken! En je wil niet weten wat er uit die busjes komt, pannen, wasbakken, wc-potten, kinderwagens, kleding, je kan het zo gek niet bedenken, en alles moet uitgepakt, ieder tasje en ieder doosje. Maar goed, wij zijn er door. Eenmaal door alle controles parkeren we even voor de lunch, het is inmiddels 14.00 uur. Op de parkeerplaats kopen we een internet kaartje zodat we weer bereikbaar zijn. Na een uurtje vertrekken we richting camping Azila in Chefchaouen. We zetten de navigatie op snelwegen vermijden en storten ons in het Marokkaanse verkeer, dat valt erg mee hoor, de wegen zijn over het algemeen prima. Alleen hebben Marokkanen een voorkeur voor zeer gevaarlijk inhalen. Het zijn ware kamikaze coureurs die er vanuit gaan dat de ander wel remt en/of uitwijkt. We komen zonder brokken aan op de camping gelukkig. Wat we onderweg allemaal zien is een ware cultuurschok. De drukte en rotzooi in de dorpen, het vlees dat gewoon buiten in de straat hangt, de armoede die van veel mensen afstraalt, de broodmagere koeien en ezels die we zien staan, het is niet te beschrijven. Ik hoopte een filmpje van de dashcam te plaatsen maar helaas heeft die niets gefilmd. Gelukkig zijn er wel een paar foto’s gemaakt. Op de camping zitten we lang buiten, het blijft hier (vandaag in ieder geval) lang aangenaam buiten. Morgen meer over ons Afrikaanse avontuur.
