Donderdag werden we wakker met een prachtig uitzicht. We hebben vannacht wel behoorlijk schuin gestaan, zelfs met de blokken kregen we de camper niet recht maar het uitzicht maakt alles goed. Beetje jammer dat André toen hij Skip vanmorgen ging uitlaten zo’n 30 meter verderop een hele rechte parkeerplaats zag waar we ook prima hadden kunnen staan met hetzelfde uitzicht. Daar zijn we maar even heen gereden om te ontbijten. Na het ontbijt en de koffie zijn we naar Hessich Lichtenau gereden, dat is de stad van vrouw Holle. Hier hebben we een vrouw Holle wandeling gemaakt langs 12 punten die iets met vrouw Holle te maken zouden hebben. Heel eerlijk, wij zagen soms die connectie met vrouw Holle niet maar dat ligt misschien aan ons. Na dit avontuur zijn we naar Bergfreiheit bij Bad Wildungen gereden hier hebben we foto’s gemaakt van Sneeuwwitje en de zeven dwergen. We zijn ook nog naar het Sneeuwwitjehuis gelopen maar helaas ze was niet thuis. Volgens de mededeling op de deur kwam ze pas om 15.00 uur weer terug. Daar wilden we niet op wachten. We hebben een broodje gegeten in de camper en zijn toen richting Schwalmstadt gereden. Eenmaal daar op de camperplaats hadden we voor vandaag wel weer genoeg gezien en we zitten de rest van de avond lekker buiten.

Vanmorgen zijn we de Altstadt ingelopen op zoek naar Roodkapje en de boze wolf. Helaas, ook die hebben we niet gevonden. Het zal wel aan onze zoekskills liggen maar het zoeken gaat ons niet zo best af. We besluiten dat voor ons de sprookjesroute hier stopt. We gaan richting de Eifel daar moet een mooie fietsroute zijn die over een oude spoorbaan, “de Vennbahn” loopt. Dat is wel zo’n 300 kilometer verderop dus daar doen we wel even over. We zetten de navigatie op een camperplaats in Weilmünster maar die is mudjevol. De volgende is in Waldsolms maar ook die is vol, we beginnen behoorlijk te balen want het is warm! en we willen lekker de schaduw in. Het is inmiddels bijna vijf uur! Gelukkig is driemaal scheepsrecht want een paar kilometer verderop vinden we een plekje naast een sportterrein in Wehrheim. In de schaduw en met een weids uitzicht. Ik zeg: niets meer aan doen! Morgen zien we wel weer verder.