Vandaag hebben we het Hercules monument bezocht. We wilden eigenlijk op de fiets gaan maar vanwege de harde wind zijn we toch maar met de camper gegaan. Achteraf denk ik ook maar goed want vanaf de onderkant van het monument weer naar boven lopen zou wel een hele opgave zijn geweest…. Nu moesten we 10 euro betalen voor de parkeerplaats maar voor dat kaartje konden we ook met de bus weer terug omhoog naar de parkeerplaats, goed geregeld dus. Op woensdag en zondagmiddag is er dus vanaf half drie een waterspel, we hadden eigenlijk geen idee wat we ons er bij voor moesten stellen maar het was fantastisch! De parkeerplaats is boven op de berg bij het Hercules monument. Wij waren er op tijd dus konden op ons gemak om het gebouw heenlopen. Om half drie begint het water boven aan bij het monument te lopen, het gaat over lange trappen naar beneden naar de ‘Grosse Kaskaden’. Vanaf hier loop je door een prachtig natuurpark naar de ‘Steinhöfer Wasserfall’, daar komt het water om precies 15.05 uur over de stenen naar beneden vallen, vandaar gaat het verder naar de ‘Teufelsbrücke’ waar het water om 15.20 uur aankomt en onder de brug naar beneden stort en in een vijver terecht komt. Om 15.30 arriveert het dan bij het ‘Aquädukt’ en als laatste spuit het water om 15.45 uur 50 meter hoog in de onderste vijver. Je loopt in ruim een uur 2.3 kilometer naar beneden door het park, dat alleen is al de moeite waard. Bij de genoemde punten was het megadruk iedere keer maar tijdens het lopen viel dat reuze mee. Je kon alles ook best goed zien. Als we een nadeel moeten noemen dan is het dat alles heel slecht aangeven is, zo moesten we flink zoeken naar de vertrekplaats van de bus. Je zou verwachten dat die aan het einde van het park zou zijn, maar nee, daarvoor moesten we nog 500 meter naar beneden lopen en daar maar uitzoeken waar die bus dan vertrok. Uiteindelijk zagen wij bus 22 (die moesten we hebben) op de parkeerplaats staan, we vroegen de chauffeur waar de halte was maar deze man was zo vriendelijk om ons in te laten stappen want hij ging zo vertrekken. Dat was dus een geluk bij een ongeluk. Die halte was nog wel een stukje verderop maar daar hoefden we niet meer naar toe te lopen gelukkig.