dinsdag 18 september 2018, Diakopto, Griekenland

Vanmorgen vroeg wakker door alle herrie om ons heen. De zon schijnt al uitbundig en het lijkt een mooie dag te worden. André gaat er op uit om brood te scoren bij de supermarkt aan de overkant. Helaas die verkoopt geen brood maar geen nood een eindje verderop zit een bakker en die heeft brood te kust en te keur. Hij komt terug met een lekker vers sesambrood. Eerst maar eens ontbijten en dan naar onze hofleverancier de Lidl voor de hoognodige boodschappen en tanken. Bij de Lidl raken we in “gesprek” met een mevrouw die daar woont. We begrijpen elkaar niet echt, maar ze lijkt heel aardig. Als we de boodschappen even later in de kastjes aan het ruimen zijn, horen we haar ineens naast de camper. Ze komt ons iets lekkers brengen! We hebben geen idee wat het is maar het smaakt erg lekker, we bedanken haar dan ook vriendelijk. Wat een aardige mevrouw! Daarna gaan we richting Evia en zien we wel hoe ver we komen. Dat is niet ver, 70 kilometer verderop bij Pounta zien we vanaf de weg een mooi strandje waar ook een paar campers staan. Het is twaalf uur en we waren toch al van plan om te stoppen voor de lunch. Eenmaal bij het strandje blijkt het wel een heel aantrekkelijk plekje en we besluiten hier lekker te blijven vandaag. We brengen de dag door met lekker zonnen en zwemmen. Pounta ligt vlak bij Diakofto waar we een paar jaar geleden zijn geweest. Diakofto is bekend om het spectaculaire spoorbaantje dat naar Kalavrita gaat waar in de tweede wereldoorlog 700 jongens en mannen zijn vermoord door de Duitsers. ‘https://griekenland.net/vasteland/peloponnesos/diakofto-railway/ ’ We zitten nog lang buiten ’s avonds.