Oei oei, wat begon deze dag slecht wat het weer betreft. Regen regen en nog meer regen. En dan te bedenken dat we Friesland gisteren achter ons hebben gelaten omdat het hier in het zuiden beter weer zou zijn. In Friesland is het droog!! Geen druppel regen te bekennen daar. Gelukkig knapt het aan het eind van de ochtend op en wordt het steeds droger. Om een uur of een durven we het zelfs aan om te gaan fietsen. We zijn net 10 minuten onderweg of er barst al weer een bui los. Gelukkig zijn we net bij een hutje waar we goed kunnen schuilen. Er staan een tafel en twee bankjes in dus hier houden we het wel even uit.

Nadat we een half uurtje hebben gezeten wordt het wat droger en fietsen we door naar de Achelse kluis. Er is ons verteld dat de Achelse Kluis echt de moeite van het bezoeken waard is. De stilte in de weidse vlakte aan de Achelse Kluis, op een strategische ligging aan de landsgrenzen, heeft een ongelofelijke aantrekkingskracht op duizenden toeristen, fietsers en toevallige wandelaars, en niet onbelangrijk, het ligt hier maar een kilometer of vier vandaan. We plannen ons fietstochtje er dus langs. Of het nu aan de corona tijd ligt of aan iets anders, er is niet veel aan. We zijn er snel uitgekeken. Het is hier wel echt leuk fietsen, heel afwisselend. We komen door kleine gehuchtjes als Borkel en Schaft en door Valkenswaard waar we even gezellig wat drinken op een terrasje.

Daarna fietsen we weer naar de camping waar we nog tot laat in de avond buiten kunnen zitten. Pas als we opgegeten dreigen te worden door de muggen gaan we naar binnen.