We hebben vandaag wel elf kilometer en vijftien minuten gereden. Zoals gisteren al gezegd willen we naar Plage de Legzira of Lagzira alletwee de namen worden door elkaar gebruikt volgens mij. De rotsformaties moeten hier geweldig mooi zijn en daar is niets aan gelogen. De routeplanner geeft een weg aan die er niet (meer) is. We nemen de volgende afslag maar en hopen daar te kunnen parkeren en naar Plage de Lagzira te lopen. Dat lukt, we betalen de parkeerwacht 20 dirham en hij wijst ons de weg naar de rotsen, tien minuten lopen dus dat valt alles mee. Hij vraagt of we hier ook willen overnachten maar we hebben al een andere camping in gedachten dus dat doen we niet. We moeten wel een heel eind naar beneden lopen om op het strand te komen. Als we bovenaan de trap staan zien we wat een geweldig uitzicht je hier hebt en we besluiten spontaan om hier toch maar te overnachten. We lopen weer terug naar de parkeerwacht en tegen betaling van nog eens vijftig dirham mogen we naar de camping (lees een andere parkeerplaats) maar eerlijk is eerlijk we staan hier fantastisch! Nu we toch hier blijven drinken we eerst maar op ons gemak koffie voor we aan de tocht naar het strand en de rotsen beginnen. De trap naar beneden is erg slecht, sommige treden zijn zo goed als verdwenen en het is best steil naar beneden, een beetje eng is het wel. Het is een echte Marokkaanse trap zullen we maar zeggen, ooit gebouwd en nooit meer onderhouden. Halverwege kiezen we ervoor om het pad te nemen in plaats van de trap maar of dat een betere keuze is, ik weet het niet. Super steil en het laatste stukje een roestige leuning om je aan vast te houden. We komen gelukkig allevier zonder ongelukken beneden, pfffft. De beloning is het echter dubbel en dwars waard, wat geweldig mooi is het hier. Het strand ligt bezaaid met stenen in allerlei vormen en kleuren, we worden er hebberig van maarja we moeten op ons gewicht letten. We laten ze dus maar met pijn in ons hart liggen en nemen alleen een paar schelpjes en twee kleine stenen mee. De bogen in de  rotsformatie zijn ook prachtig, we blijven maar foto’s maken. Als we weer terug zijn bij de trap richting de camping eten en drinken we nog wat op een terrasje (geen aanrader dat eten het smaakt nergens naar). Natuurlijk duikt André de zee in en terwijl wij terug lopen zwemt hij het hele stuk, hij komt er pas weer uit als wij naar het terras lopen. Thea heeft nog een aanvaring met een zwerfhond die iets te dicht bij de tafel komt naar haar zin. Ze wil hem wegjagen maar daar is de hond niet van gediend en hij begint hevig te grommen en te blaffen en laat al zijn tanden aan haar zien, ze schrikt zich een ongeluk en staat ineens achter haar stoel, gelukkig komt de ober er aan en die jaagt hem weg. Als we gegeten hebben lopen we naar de trap en na 202 (gammele) treden staan we weer boven bij de camper. De rest van de dag zitten we heerlijk in de zon en genieten van het prachtige weer en het mooie uitzicht. En van de paragliders die regelmatig over zweven en op het strand landen.