Ghisonaccia 》》Bastia

Vanmorgen op ons gemak de boel opgeruimd en schoongemaakt, dat was wel even nodig. In de nacht van zaterdag op zondag hebben we gigantisch onweer en veel regen gehad. Zondagochtend stond de camping blank. Gelukkig hebben wij de boel droog kunnen houden maar de modder die er overblijft als al het water weer gezakt is is niet te ontwijken. De buitenkant van de camper was heel erg vies maar die is door de vele regen aardig schoon geworden. Toch gaan we de camper als we van de camping af zijn even wassen. Naast de camping is een wasplaats voor campers en caravans dus daar maken we gebruik van om de opgespetterde regen en alle dode insecten op de voorkant van de camper er af te wassen. Het is al tegen 12 uur als we onderweg naar Bastia gaan. Onderweg doen we nog op ons gemak boodschappen en eten een broodje. Tegen half vier zijn we in Bastia. Eerst maar op zoek naar de haven dan geeft dat straks geen stress. De haven is erg makkelijk te vinden, immer geradeaus… We kunnen de camper op een parkeerplaats bij de haven kwijt en lopen van daar uit de straatjes rond de haven in. Daar is niet echt veel te beleven maar ach, het doodt de tijd. We eten wat in een restaurantje bij de haven en rijden daarna naar poort 3 waar we in de rij mogen voor de boot. Er rijden al volop vrachtwagens, personenenauto’s en motoren de boot op. Maar campers gaan er bijna als laatste op. Als laatste staan er nog twee campers, waaronder wij dus… We wachten en wachten, geen idee wat er aan de hand is, we kunnen het net niet zien. Als we eindelijk mogen rijden zien we wat er aan de hand is, de boot is vol! En wij moeten er nog op! Gelukkig lijkt het erger dan het is, alles wordt nog een paar centimeter in elkaar geschoven voor zover dat nog kan. We kunnen erbij maar vraag niet hoe, het is echt milimeterwerk! De klep kan dicht… We zetten de camper stevig op de handrem je weet maar nooit. Zal je gebeuren zeg dat je niet mee kan. We gaan snel naar boven om de afvaart te bekijken en Corsica uit te zwaaien. We hebben er drie fantastische weken gehad. Eenmaal boven aan dek kunnen we mee genieten van een schreeuwende ruzie tussen een personeelslid op de boot en eentje op de kade. Er schijnt iets mis te zijn gegaan met het losmaken van de touwen (of lijnen, zoals je dat moet noemen volgens Marijn). Ze kunnen flink schreeuwen die Italianen. Inderdaad schuurt de zijkant van de boot aan de achterkant langs de kade. Het gaat heel zachtjes dus de schade zal wel meevallen waarschijnlijk. We varen, op naar Italië.