We hebben vandaag de cascades van Ouzoud bezocht, oftewel de watervallen van Ouzoud. Het startpunt van de tocht om de waterval is ongeveer een anderhalve kilometer lopen vanaf de camping. We moeten wel even zoeken waar we precies moeten zijn, het plattegrondje dat we meekregen van de camping gaf niet echt duidelijkheid. Gelukkig zagen we een gids met een groep lopen en konden we hen mooi een stukje volgen. Je kunt een rondje lopen om de waterval, aan de ene kant naar beneden, en aan de andere kant weer omhoog. Dit rondje kun je op twee manieren doen, naar beneden lopen door het bos of over de trappen langs allerlei souvenirwinkeltjes. Wij kiezen ervoor om over de trappen naar beneden te lopen, nu is het nog niet zo heel erg warm maar als we weer omhoog moeten lopen is het wel fijn dat je in de schaduw van het bos loopt. Veel winkeltjes zijn nog niet open en eerlijk gezegd verkopen ze in bijna alle winkeltjes wel zo’n beetje dezelfde spulletjes. Maar toch is het gezellig om er langs te lopen. Halverwege drinken we iets op een terrasje met een geweldig uitzicht op de waterval. Er zitten hier ook apen, en die zijn behoorlijk brutaal. Als we op het terras zitten zit er eentje op de reling. Als de ober een paar mandjes met brood neerzet en zich omdraait heeft de aap in no time een broodje te pakken en zit dat op z’n gemak op te peuzelen. Tot de ober hem ziet, die jaagt hem boos weg! Als we nog iets verder naar beneden lopen komen we onderaan de waterval bij het meertje in de vallei. Hier kun je met een bootje richting de waterval varen en/of naar de overkant van het meertje. Je kunt ook naar de overkant lopen over een soort pad wat ze gemaakt hebben van zakken. Daar kiezen wij voor. Aan de overkant beginnen we aan de tocht naar boven. Die is best heftig, soms best steil, soms glad en soms heel druk omdat de gidsen met hun groepen het rondje om de waterval precies andersom maken. Maar met (heel) vaak even uitrusten komen we toch boven. Hierboven zitten de apen ook maar ze zijn zo eigenwijs dat ze zich bijna niet laten fotograferen, als je je telefoon pakt draaien ze zich ijskoud om of lopen snel door. Het is André toch gelukt om een foto van de voorkant van een aap te maken, de achterkant die ze wel laten zien vinden we niet zo interessant. Het ergste deel van de tocht moet nu nog komen, die anderhalve kilometer weer terug naar de camping. Die gaat behoorlijk steil omhoog en na de ruim 10.000 stappen die we al gezet hebben valt dat niet mee. Ook dat redden we echter en als we op de camping aankomen staat de koffie voor ons klaar, Ab is het laatste stuk al vooruit gelopen! De rest van de middag zijn we allemaal uitgeteld. Maar…. het was een prachtige wandeling en alle vermoeidheid dubbel en dwars waard!
