Het is tijd om weer verder te gaan. Camping La Gazelle Bleue heeft alle reviews die we op internet lazen waargemaakt. Het is een prima camping, naar Marokkaanse begrippen dan natuurlijk. Het doel voor vandaag is camping Serdrar in Tazzarine . Ook hiervan hebben we weer goede reviews gelezen. Het is erg bewolkt vandaag, de zon krijgen we bijna niet te zien. De route naar de camping is 212 kilometer lang. Als ik lang schrijf dan bedoel ik ook lang, het is bijna 200 kilometer over net zo’n slechte weg als de weg naar Merzouga en daar doen we ruim drie uur over, we komen niet boven de zestig kilometer per uur uit. Op zich is er niets mis met de weg behalve dat je nogal zit te schudden in je camper, en dat dus bijna 200 kilometer lang. De laatste kilometers gaan over prima glad asfalt dachten we…. Nou ja bijna de laatste kilometers, de allerlaatste vier kilometer gaan over een grindweg met behoorlijke kuilen, (gaan we toch nog even ‘off grid’) maar gelukkig duurt dat maar even en de beloning is prima, we komen op een mooie camping terecht. We worden vriendelijk ontvangen en krijgen een mooie plaats. De camping heeft een restaurant en in eerste instantie besluiten we daar te gaan eten maar als we aan de koffie zitten worden zo vreselijk belaagd door vliegen dat we ineens bedenken dat die ook wel eens in de keuken van het restaurant kunnen zitten…….. we eten maar in de camper. Na de koffie maken we een wandelingetje over de camping, die ziet er echt gezellig uit. We lopen ook nog even buiten de muren van de camping maar dat is niet te doen, het waait behoorlijk en het zand waait overal in, ook in je ogen. Dat zand is trouwens toch wel een dingetje, het zit overal en er is niet tegenop te vegen/poetsen. Dat hoort bij Marokko denk ik. Weer terug bij de camper gaan we maar naar binnen, buiten waaien we uit ons hemd en worden we gezandstraald. Helaas geen filmpje van de route van vandaag.