Calvi (Corsica)
Vrijdag, Het duiken ging niet door vanwege de hoge golven. We kregen al vroeg een telefoontje van de duikschool. Dat was even een tegenvaller maar gelukkig konden we het verzetten naar morgen. Zo hadden we ineens een hele dag voor ons zonder dat we plannen hadden. We vullen de dag maar met een tripje naar de supermarkt en een zwempartij in zee. Als we op het strand komen zijn er inderdaad hele hoge golven. Dat is leuk zwemmen! Skip vindt het in eerste instantie niets maar als we een steen in het water gooien gaat tie er toch achteraan.
Zaterdag, vannacht schrokken we wakker van een gigantische regenbui. Althans horen en zien verging ons van de herrie die het maakte op de camper. We dachten al dat het duiken weer niet door zou gaan maar gelukkig ging dat gewoon door. Om 11 uur melden we ons bij de boot van de duikschool en we krijgen allebei een wetsuit en mogen ons op de boot verkleden. Uiteindelijk blijken we met 10 mensen en 5 instructeurs te gaan. We stappen in een kleinere boot en die vaart heel rustig de haven uit, eenmaal op zee gaat het gas erop en lijkt het wel of we over het water vliegen. Na 10 minuten zijn we al op de plaats waar we gaan duiken. We krijgen een duidelijke uitleg in het Engels en de instructeurs gaan steeds met 1 persoon 20 minuten naar beneden. De andere die nog niet aan de beurt zijn kunnen snorkelen rond de boot. Wij zijn allebei als laatste aan de beurt. André is al snel met zijn instructeur naar de diepte maar ik vind het erg eng en na een paar keer proberen en hooguit twee meter onder water geef ik het op. Doodeng! André komt na een minuut of 20 met smile van oor tot oor weer boven. Hij vond het fantastisch. Hij heeft veel vissen gezien, koraal gevoeld en een zee-egel op zijn hand gehad. Wel heeft hij flink pijn in zijn oren en bekende in het begin ook wel even wat paniek te hebben gevoeld. Jammer dat hij op het laatst nog een aanvaring heeft gehad met een kwal, daar heeft hij best last van gehad. Weer terug in de haven krijgen we certificaat van onze doopduik (ik ook al ben ik dan niet erg diep geweest). We drinken in de stad nog een kopje koffie/biertje en gaan dan weer terug naar de camping. We zijn allebei doodop, van de spanning en het snorkelen denk ik. De rest van de dag doen we niets meer, we gaan zelfs niet meer zwemmen.
Aan het eind van de middag ga ik de camping betalen. We moeten zes nachten afrekenen, maar dat klopt volgens mij niet. Eenmaal weer bij de camper kijk ik het nog een na en blijkt dat het inderdaad niet klopt, we zijn hier maar vijf nachten geweest. Weer terug naar het kantoor waar ik de jongedame aan de balie met heel veel moeite (en strijd) duidelijk kan maken dat ik een nacht teveel heb betaald, ze is het er niet mee eens, maar uiteindelijk kan ze niet anders dan toegeven. Ik moet morgen maar terugkomen om het te verrekenen. Dat vind ik prima maar dan wil ik wel een kopie van de bon, die krijg ik in eerste instantie ook niet, maar na enig aandringen lukt ook dat. s’ Avonds kot ze wel keurig het teveel betaalde bedrag bij de camper brengen, ze is nu een stuk vriendelijk dan vanmiddag. Gelukkig heb ik er nu een goed gevoel bij, ik was erg boos vanmiddag.
Na het eten beginnen we alvast een beetje op te ruimen zodat we morgen niet veel meer hoeven te doen. Het is wel een verschil of je een of twee nachtjes ergens bent, zoals we eigenlijk gewend zijn of vijf zoals nu. Veel meer troep om de camper heen….
