Het is toch gelukt om een plekje te vinden dicht bij de Vennbahn. Leuk want zo kunnen we in ieder een gedeelte van deze 125 kilometer lange route fietsen. We staan 32 kilometer van het eindpunt vandaan, jammer genoeg is André niet helemaal fit dus we halen net het eindpunt niet. Maar het gedeelte dat we gefietst hebben is erg mooi. Als het meezit fietsen we morgen de andere kant op, we zien nog wel hoever en kijken dan of we misschien nog ergens een plekje langs deze fietsroute kunnen vinden. We zijn gistermiddag aangekomen op de voormalige camping Wiesenbach, volgens de reviews in Campercontact is deze camping gesloten maar heeft de voormalige eigenaar nog een paar plekjes waar je nog wel kunt staan. Na een telefoontje zijn we van harte welkom. Alles is nog aanwezig, water en stroom, vooral dat laatste is belangrijk voor ons in dit geval omdat we onze fietsaccu’s weer op moeten laden voor de volgende dag natuurlijk. We worden heel vriendelijk ontvangen door de eigenaar en hij vertelde dat de camping is verkocht aan een Nederlandse investeerder en dat die alle vaste kampeerders de huur opgezegd heeft en dat hij geen idee heeft wat en wanneer er nu iets gaat gebeuren. We mogen gebruik maken van het toiletgebouw op de camping of dit volgend jaar nog zo is kan hij niet zeggen maar zolang het kan verhuurt hij nog plekjes op zijn privéterrein. We zijn er blij mee. ’s Middags fietsen we even naar het centrum van Sankt Vith en bezoeken daar de plaatselijke VVV voor wat info over de fietsroute, de dame aan de balie is heel vriendelijk en vertelt ons van alles over de route. Daarna bezoeken we nog even onze hofleverancier de Lidl. Vanaf het centrum roetsjen we naar beneden om daar te komen, maar we moeten natuurlijk ook nog terug! Dat is een tegenvaller zeg, we redden het maar nauwelijks om lopend het steile pad op te komen. Als we boven zijn hebben we wel even tijd nodig om bij te komen.
Vanmorgen stappen we vrolijk op de fiets om de 32 kilometer naar Troisvierges te fietsen, dit is het eindpunt van de Vennbahn. Dat halen we dus niet deze keer, jammer maar het is niet anders, morgen weer een nieuwe kans maar dan fietsen we de andere kant op. Tegen de avond fietsen we nog even naar het centrum om daar wat te eten. Eenmaal daar blijkt er net een hardloopwedstrijd te beginnen, wij zitten eerste rang op het terras. Als we weer naar de camper willen fietsen blijkt alles afgezet te zijn voor de lopers, het is een heel gezoek om het dorp te verlaten. Gelukkig komen we met een flinke omweg toch weer op de goede weg terecht. Gelukkig is André weer helemaal opgeknapt.
