vrijdag 26 april 2019
We hebben er al maanden naar uitgekeken maar eindelijk is het 26 april en is de dag van vertrek aangebroken. André is vanmorgen vroeg al met de camper naar het werk vertrokken, Marijke, Lotte, Daan en ik vertrekken als de kinderen uit school komen. Om half drie rijden we de straat bij Marijke uit en is ook voor ons de reis begonnen. André appt dat de A50 al de hele middag vast staat en dat we die beter kunnen vermijden. Niet alleen de A50 staat vast maar half Nederland geloof ik. Het begint al op de Pleyroute en eindigt pas uren later vlak voor de grens. We hebben André op de parkeerplaats bij Heteren ontmoet, ik stap bij hem in de camper en we rijden gelijk weer door. Na de grens wordt het gelukkig een stuk rustiger op de weg en schieten we lekker op. Zo’n 90 kilometer voor de eindbestemming houden we een plaspauze en besluiten niet onderweg maar op de camping pas te eten. Snel door dus. We zijn nog maar net weer onderweg en dan belt Marijke, er brand een rood lampje van de accu…. Gelukkig is er een paar kilometer verderop een parkeerplaats, daar stoppen we in de hoop dat er iets simpels aan de hand is. Helaas, de auto wil niet meer starten en André kan oom niets vinden wat de oorzaak zou kunnen zijn. ANWB bellen maar, die geven aan dat het wel twee uur kan duren voor de ADAC er is. Dat wordt toch onderweg eten dus. Na twee uur arriveert inderdaad de ADAC, de monteur constateert een kapotte dynamo, die kan hij niet maken, hij gaat een sleepwagen bellen die ook de caravan op kan laden. Kan wel even duren voor dat die er is…. Gelukkig is Marijke goed verzekerd en heeft ze vervangend vervoer en verblijf in haar pakket. We proberen de moed erin te houden maar de kinderen zien de hele vakantie al in het water vallen. De sleep is er vrij snel, alleen jammer dat hij niets van een caravan wist. Hij heeft wel een trekhaak maar geen goede stekker dus geen verlichting. De man is heel behulpzaam maar kan ook niet veel doen. Ook de ANWB heeft geen oplossing, de dame die we nu aan de lijn hebben vind dat we dan maar in de auto moeten slapen…… Uiteindelijk komt de chauffeur van de sleepwagen met een goede oplossing, de parkeerplaats heeft een nooduitgang die in het veld uitkomt, als we de sleepauto en de camper omdraaien en op de (hele drukke) parkeerplaats een stukje tegen het verkeer inrijden, de camper met panieklichten aan strak achter de sleepauto dan brengt hij ons door het veld naar de garage in het dichtstbijzijnde dorp. Kunnen we daar voor de deur kamperen en zijn we morgenochtend direct aan de beurt. Aangezien de dame bij de ANWB verder niets meer voor ons kan/wil doen lijkt dat ons ook de beste oplossing. Zo gezegd zo gedaan, na nog een heel gedoe om van de parkeerplaats af te komen staan we een half uurtje later voor de deur van garage Nossman in Rheinbach. De eerste dag van de vakantie is iets anders gelopen dan we gedacht hadden.
