Hoewel het plekje waar we afgelopen nacht hebben gestaan heel mooi is, gaan we het toch verlaten. We willen weer eens een stukje fietsen. Daarvoor willen we naar een camperplaats in Cartagena. De camperplaats is niet ver weg maar toch vertrekken we al op tijd. We willen niet het risico lopen dat we geen plekje hebben. Helaas, hoewel we al om half elf bij de camperplaats zijn, hebben we toch pech! VOL! Gelukkig hadden we al we een alternatieve camperplaats bedacht aan de andere kant van de Via Verde die we willen gaan fietsen. Die is alleen wel ruim 60 km verderop. Voor dat we daarheen rijden bellen we eerst maar even, vooral ook omdat we nu natuurlijk met twee campers zijn. Gelukkig heeft deze camperplaats wel plaats, nog net…. Als we aankomen zien we dat we echt geluk hebben want het is bommetje vol. Het is een beetje passen en meten met campers die aan het lozen en vullen zijn, dat willen wij ook voordat we naar onze plaats gaan. Er komt een camper aanrijden van een plekje die voor hij vertrekt waarschijnlijk ook even wil lozen. Hij kijkt in ieder geval niet vriendelijk dat het een beetje vol is. Ik dacht ik vraag even vriendelijk of hij wil lozen en/of vullen zodat we hem erdoor kunnen laten en dat in ieder geval weer een camper scheelt op het krappe pleintje van de camperplaats. Na een beetje aandringen doet hij zijn raampje open en zegt “Ich bin Deutscher, ich verstehe nichts’ wat een chagrijn zeg! We krijgen twee plaatsjes naast elkaar, nog lekker in de zon ook. We zetten de campers met de deuren naar elkaar en zitten de middag lekker in het zonnetje. Genieten hoor. Het koelt vandaag wel vroeg af, ineens komt er bewolking opzetten en is de zon verdwenen. We zitten dan ook al om half vijf binnen. Maar die zonnige middag hebben we toch maar mooi meegepakt.