donderdag 04 oktober 2018
Als we wakker worden horen we al een hoop bedrijvigheid en iemand roept van alles door een luidspreker. We gluren door de raampjes en zien tot onze grote verbazing twee enorme passagiersschepen aan de kade liggen. De hele parkeerplaats is vol met bussen, taxi’s en zelfs paard en wagens. Ik had al op internet gelezen dat alles hier tot leven komt als er van die grote schepen aanleggen en daar is niets van gelogen. De zon staat al vol op de camper en het begint al lekker warm te worden binnen. Snel uit bed dus. Omdat we in een haven staan moet André zijn ochtendritueel -wakker worden met een zwempartijtje in zee- missen. In plaats daarvan loopt hij naar de bakker en haalt lekker vers brood, ook niet verkeerd. Na het ontbijt gaan we nog een keer een wandelingetje maken. Wat een verschil met gisteravond, toen leek het helemaal uitgestorven, nu is het een drukte van belang. Vlak bij de uitgang van de haven staan een heleboel mensen te schreeuwen om al die toeristen maar in hun, trein, taxi, bus of wat dan ook richting Olympia te krijgen. De meeste hebben een groot stuk karton vast in de kleur van een land zodat je meteen weet wie je in je eigen taal aan kunt spreken. Het is een grote chaos. Het dorp waarvan wij dachten dat het alleen maar uit restaurantjes, cafeetjes en een enkel souvenirwinkeltje bestond, blijkt een levendige stad met ontelbare winkeltjes. Wij houden wel van een beetje drukte op zijn tijd en genieten er lekker van met een drankje op een terrasje. Het is intussen wel behoorlijk warm geworden en het wordt tijd om een strandje op te zoeken. Het is vanaf hier nog zo’n 95 kilometer naar Patras waar we morgenavond op de boot moeten. Ik zoek dus op internet naar een strandje zo’n beetje op de helft van die afstand. In de auto is het bloedheet maar dankzij de airco (wat een luxe!) is het al snel goed uit te houden. Na een ritje van 60 kilometer komen we bij een mooi strandje. Zwemmers zien we daar niet maar wel veel vissers, die zullen vast niet blij zijn als wij daar gaan zwemmen. Gelukkig zagen we onderweg nog een bordje richting beach, we draaien de camper en volgen dat bordje. Na een lange smalle weg van zeker wel een kilometer of 5 komen we inderdaad bij een strand uit. Er is hier helemaal niemand! Het strand ziet er prachtig uit, een klein stukje verderop ligt een rotseilandje vlak bij de kust. Het ziet er echt heel mooi uit. Een douche of een kraan is hier niet te vinden maar we hebben net alles geloosd en gevuld dus echt nodig hebben we dat ook niet. We blijven lekker hier. Als we even later gaan zwemmen gaan we het eilandje eens van dichtbij bekijken, eilandje is trouwens een te groot woord, het is meer een flinke rots. Wel leuk dat het zo dichtbij is dat je er door het water naar toe kunt lopen. Zelfs Skippie vindt het zo leuk dat ze er naar toe zwemt, het kan ook zijn dat ze het maar niets vind dat wij op die rots staan en zij nog aan de andere kant…. We genieten van een heerlijk rustige middag en avond. Als het donker wordt is het echt donker, je ziet hier geen hand voor ogen.
