zondag 30 september 2018
Het is ook niet meer droog geworden vannacht. Jongens, jongens wat ging het tekeer. Ook de wind wakkerde weer aan maar gelukkig stonden wij goed beschut en hebben er niet veel last van gehad. Volgens de voorspelling wordt het vandaag in de Peloponnesos nog het beste weer, niet aan de kust maar een beetje in het binnenland. Toen we voor het eerst in Griekenland waren in 2008 zijn we in Nafplio geweest, ik kan me herinneren dat het een leuk stadje was dus we gaan die kant maar op. Nafplio ligt aan zee tussen twee “vingers” van de Peloponnesos in. Hier gaat het vandaag redelijk zonnig en zo’n 23 graden worden. Daar doen we het voor. Zoals altijd zetten we de navigatie op vermijden snelwegen, we zijn echter nog maar net op weg als we de eerste flinke keien op de weg al tegenkomen. Als we op de kustweg rijden zijn er hele stukken weg overspoeld met modder en stenen. Na een paar kilometer rijden we ineens achter een tractor met een soort sneeuwschuiver die de weg aan het schoonschuiven is, er rijdt een politieauto achter die ons gebaart dat we in mogen halen. De weg voor ons wordt er niet beter op. Even later komen we door een dorp waar de ravage pas echt enorm is, we zien een bootje op het dak van schuur hangen en staat een boot pal naast de weg! Met man en macht zijn ze hier modder, puin en andere rotzooi aan het opruimen. Hele stukken land zien er uit als modderpoelen. Dit is voor ons het punt dat we toch maar de besluiten de snelweg te nemen, wie weet stranden we anders ergens langs de kust. We hopen maar dat er geen persoonlijke ongelukken zijn gebeurd. Eenmaal op snelweg hebben we geen last meer van modderstromen of andere toestanden op de weg. Op de B-wegen naast de snelweg zien we echter nog weer troep. We schieten nu wel lekker op en in no-time zijn we in Nafplio. We herkennen er helemaal niets meer van, het lieflijke stadje dat ik in gedachte had is een giga drukke stad waar je niet het idee hebt dat het zondag is vandaag. We volgen eerst de navigatie naar de camperplek die ik gevonden heb want die zou dicht bij de stad zijn. Dat pakt nog even vervelend uit als we over een heel steil en smal weggetje moeten waar er niet geparkeerd mag worden maar waar iedereen toch gewoon zijn auto neerzet hoe het hem of haar het beste uitkomt. We krijgen een aantal tegenliggers maar kunnen niet uitwijken. Met veel passen en meten lukt het net. Het weggetje heeft veel bochten en blijkt tot niets te leiden…..geen camperplek dus, grrrrr. Gelukkig is er op het eind wel ruimte om te draaien en we hopen maar dat we niet al te veel tegenliggers tegenkomen op de weg terug. Dat valt gelukkig mee, eentje maar en ook daar komen we zonder krassen of deuken langs. We zoeken nu eerst maar een parkeerplekje om de stad te gaan bekijken. Dat vinden we wonderlijk genoeg heel snel. We volgen de stroom mensen maar en komen zo vanzelf in het gezellige centrum. Ondanks dat het zondag is zijn de winkels toch open. Nadat we een poosje rondgeslenterd hebben strijken we neer op een terrasje waar we lekker hebben gegeten. We lopen langs de haven terug en zien op het parkeerterrein heel veel campers staan. Daar hebben wij toch geen trek in om zo hutje mudje te staan op een parkeerplaats midden in de stad. We zoeken wel een andere plek voor de nacht. Die vinden we 5 kilometer verderop aan het strand. Er staan al een aantal campers verspreid over zo’n 200 meter en wij zoeken en vinden een niet te modderig plekje niet al te dicht op andere campers. De temperatuur is inderdaad wat opgelopen tot zo’n 23 graden maar de zon krijgen we niet te zien vandaag helaas. Later op de avond krijg ik van Marijke nog een filmpje van de storm op de Peloponnesos, daar schrikken we wel van. Zo erg hebben wij het gelukkig niet meegemaakt deze dagen. Klik hier voor het filmpje.
