Van Krya Vrysi naar Aliveri

woensdag 26 september 2018

Het lijkt alsof de wind iets minder is vandaag maar het is nog steeds zwaarbewolkt. Marijn belt al vroeg vanmorgen en hij kijkt voor ons welke richting we het beste op kunnen gaan om zo min mogelijk last te hebben van de wind. Dat blijkt aan de andere kant van Evia te zijn. We waren al half en half van plan om richting Patras te rijden omdat dat de beste optie leek wat temperatuur en regen betreft maar nu blijven we toch nog maar op Evia en kijken het nog even aan. Allereerst gaan we echter naar onze hofleverancier want het bier blijkt bijna op en dat kan niet natuurlijk. We zijn nog maar net onderweg of we zien al een paar stukjes blauw in de lucht, dat is in ieder geval al meer dan gisteren. Na een uurtje rijden is de lucht al behoorlijk blauw en begint de temperatuur lekker op te lopen. We rijden over wegnummer 77 richting het zuiden, hier in de bergen merk je bijna niets van de wind. Na de Lidl is ons doel Chalkida, de hoofdstad van Evia. Daar willen we even winkelen en misschien wat eten. Helaas kunnen we in de buurt van het centrum geen parkeerplaats vinden. We rijden ons nog een keer helemaal vast in kleine straatjes waar we op een gegeven moment een bocht niet kunnen maken, dat wordt achteruit terug dus…..gelukkig gaat dat goed. (natuurlijk! zegt André, wat had je anders gedacht met mij achter het stuur…) Dan gaan we maar een plaatsje voor vannacht zoeken. Onze eerste poging een straatje richting zee mislukt omdat het doodloopt, de tweede keur ik af omdat we erg schuin staan en het niet lekker voelt maar driemaal is scheepsrecht en we staan op een prachtig plekje aan een baai. Achter het riet, zodat we ook nog een klein beetje beschut staan voor de wind, die nog steeds flink tekeer gaat. We kunnen de stoelen niet laten staan als we er niet opzitten want dan waaien ze om. André gaat even zwemmen en ik zit met een bakkie koffie lekker buiten in de zon. Aan het eind van de middag verdwijnt de zon en begint het een beetje te regenen, niet echt heel erg maar we gaan toch maar binnen zitten.

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *