De dag begint vroeg vandaag. We willen naar ‘de hoogste duinen van Europa‘ en dat is wel een stukkies rijden. 275 kilometer om precies te zijn. Gisteravond hebben we al bijna alles opgeruimd zodat we snel kunnen vertrekken. Onderweg gaan we nog even naar de Lidl om weer voor een paar dagen voorraad in te slaan. We konden in het Acsiboek niet echt een camping vinden maar het is zo’n bekend gebied dat er voldoende campings zijn. In de app van campercontact vind ik camping Panorama du Pyla, en daar zijn goede reviews van. De laatste kilometers veranderd het landschap en zien we ineens heel veel fietsers, we komen in de buurt. Ineens zien we de enorme duinen opdoemen, wat een enorme hoogte en wat indrukwekkend! Na nog een paar kilometers zien we de camping al en gelukkig hebben ze nog een plaatsje voor ons. We mogen zelf een plaatsje kiezen en vinden er één met keuze tussen zon en schaduw. Tussen de bomen door zien we heel veel paragliders, ziet er spectaculair uit.  Als de camper op z’n plek staat gaan we het strand opzoeken, dat kan vanaf de camping zien we op de plattegrond. Hemelsbreed is het strand misschien 50 meter ver maar om er te komen moet je wel heeeel ver naar beneden de duin af. Je zakt tot je enkels in het zand. Je kunt wel zien hoe de meeste mensen lopen, zigzag dus. Het is super steil. Eenmaal beneden is het heerlijk aan het strand. Skip graaft kuilen alsof haar leven er vanaf hangt en duikt in de zee naar stenen. André gaat lekker zwemmen en ik zit lekker in het zonnetje. We genieten van de vele paragliders, die van de duin af zweven, een rondje maken en weer op de duin landen. En dan komt het moment dat we weer terug gaan……….. allemachtig wat een klim! Dit doe je echt niet een paar keer per dag, waarschijnlijk hebben we morgen gigantisch spierpijn. Maar het was de moeite waard.