De camperplaats bij de wijnboer weer verlaten en op weg naar Lösnich. Als we een half uurtje onderweg zijn stuurt de navigatie ons linksaf een smalle en steile weg in. De ene na de andere bocht en het ene na het andere gehuchtje waar we tussen de geparkeerde auto’s door moeten slalommen. Ik denk dat we van geluk mogen spreken dat het zondag en waarschijnlijk kerktijd is want we komen gelukkig bijna niemand tegen. Slechts een paar keer is het manoeuvreren op het smalle weggetje en oppassen dat we niet naast de weg belanden als er toch een tegenligger aankomt, maar het gaat goed gelukkig. Naar mijn idee pas na een half uur komen we weer op een redelijk begaanbare weg terecht. Zo’n route is niet bevorderlijk voor mijn bloeddruk! Lang leve de navigatie speciaal voor campers…… NOT! Als we weer op een ‘normale’ weg zitten stoppen we bij de eerste de beste parkeerplaats voor een bak koffie, pffft die had ik even nodig.
Onderweg is het heel erg druk met vakantieverkeer, zo druk hebben we het nog niet meegemaakt. Waarschijnlijk omdat de schoolvakantie weer afgelopen is. Het lijkt wel of er meer campers en caravans onderweg zijn dan personenauto’s.
De camperplaats die we uitgezocht hebben is prachtig, we kunnen recht aan de moezel staan en staan op een lekker grasveld, de zon schijnt ook nog heerlijk dus hier houden we het wel weer even uit. Als we aan de koffie zitten horen we een fanfare spelen, eerst denken we dat iemand de radio wat hard heeft staan maar even later begrijpen we dat de muziek uit het dorp komt. Aan het eind van de middag lopen we even het dorp in om te kijken of we kunnen vinden waar de muziek vandaan komt. Blijken er dit weekend toch de traditionele Lösnicher Musiktage plaats te vinden. Dit is een gezellig feest van het blaasorkest Musikverein Heimattreu Lösnich. We maken er nog net een staartje van mee, niet echt een aanrader trouwens maar toch leuk om even gezien en gehoord te hebben.
We zitten tot een uur of tien ’s avonds nog buiten een spelletje Skipbo te doen.